Parafia pw. Świętej Trójcy w Przemyślu

Wizytacje

Print this pageEmail this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter

LIST PASTERSKI KS. BP ADAMA SZALA
PO WIZYTACJI PARAFII 2013

http://www.deon.pl/gfx/deon/pl/defaultgalerie/380/1875/1/947501714.jpg

Bp Adam Szal
BISKUP POMOCNICZY
Archidiecezji Przemyskiej
L.dz. 2330/151/2013

Czcigodny Ksiądz Proboszcz
Jan Mazurek – Przemyśl

Refleksje powizytacyjne

Z woli Opatrzności Bożej już po raz drugi miałem okazję odwiedzać dekanat przemyski II spełniając zalecenie prawa kanonicznego, stanowiącego o tym, by przynajmniej co pięć lat wizytować poszczególne wspólnoty parafialne (kan. 396 par. 1). Spotkania w ramach dekanatu przemyskiego II stały się okazją do wyrażenia wdzięczności parafianom za trwanie w wierze i włączanie się w życie Kościoła. Trwanie to jest w dużej mierze zasługą ich duszpasterzy, których praca godna jest uznania nie tylko ze strony parafian i władzy kościelnej, ale przed wszystkim samego Boga. Niech Chrystus – Dobry Pasterz – wynagrodzi każdy duszpasterski wysiłek Kapłanów.

Wizytacja kanoniczna, która odbyła się w parafii p.w. Trójcy Świętej w Przemyślu, w dniu 24 kwietnia 2013 r., była nie tylko obowiązkiem biskupa pomocniczego archidiecezji przemyskiej, ale stanowiła ważne wydarzenie dla wspólnoty parafialnej. Była to przede wszystkim okazja do wspólnej modlitwy i do wspólnej refleksji nad stanem duszpasterstwa parafialnego.

Przewidziana prawem kanonicznym wizytacja biskupia rozpoczęła się odwiedzinami w domu zakonnym Sióstr Opatrzności Bożej. Odwiedziny były okazją do wspólnej modlitwy przed Najświętszym Sakramentem, Koronką do Miłosierdzia Bożego. Bezpośrednio po wizycie w domu Sióstr Opatrzności Bożej miało miejsce spotkanie z przedstawicielkami Zgromadzenia Sióstr Sług Jezusa oraz z dziećmi z prowadzonego przez Zgromadzenie przedszkola. Kolejnym domem zakonnym odwiedzonym podczas wizytacji był klasztor Sióstr Benedyktynek, w którym miało miejsce modlitewne spotkanie z Siostrami. O godzinie 17.00 odbyło się spotkanie z Parafialną Radą Duszpasterską działającą w tej parafii. Szczególnym punktem programu wizytacji była Eucharystia związana z udzieleniem sakramentu bierzmowania 28 młodym parafianom. Podczas wizytacji była także okazja do rozmowy z duszpasterzami oraz do zapoznania się ze stanem kancelarii parafialnej. Zwieńczeniem wizytacji były odwiedziny przedstawicielki chorych parafii.

W minionym roku duszpasterskim przeżywaliśmy rok wiary. Była to okazja do tego, aby podjąć refleksję nad ważną kwestią dotyczącą naszej relacji do Pana Boga Celem tego roku była praca duszpasterska zmierzająca do odkrycia piękna naszej wiary. W efekcie wiara wprowadzona w życie winna doprowadzić do świadczenia o niej, co powinno przemienić świat wzorem soli, która nadaje smaku, zachowuje od zepsucia i przemienia otoczenie. W ramach wizytacji miała miejsce hospitacja katechezy prowadzonej w Gimnazjum nr 1 przez wikariusza, ks. Krzysztofa Bisa.
Począwszy od adwentu 2013 roku mamy okazję do pogłębienia roku wiary przez realizację nowego hasła duszpasterskiego „Wierzę w Syna Bożego”. Nowy program duszpasterski ma pomóc nam w głębszym zrozumieniu tajemnicy Jezusa Syna Bożego. W wyniku pracy duszpasterskiej wszyscy, jako Jego uczniowie „winniśmy pogłębić osobistą wieź z Chrystusem poprzez poznanie, pełniejsze pokochanie i wierniejsze naśladowanie” (por. Program. duszpasterski Kościoła w Polsce na lata 2013 – 217). W konsekwencji będziemy mogli odkryć zbawcze przesłanie zawarte w Biblii, zawierające obietnicę zbawienia i wzywające człowieka do wiary przemiany życia w Bogu” (tamże, s. 12).

Realizując każdy pogram duszpasterski pamiętajmy, że obok tradycyjnych form duszpasterskich, których nie można zaniedbywać, istnieje bogactwo możliwości intensywnego wprowadzenie zaleceń programu duszpasterskiego w Życie. Naszą pracę w tym względzie oraz kwestię zachowania wiary i jej pogłębienia mogą wesprzeć różne organizacje, ruchy i inne formy życia wspólnotowego.

W poszczególnych parafiach dekanatu istnieje już wiele wspólnot. Małe wspólnoty, zarówno te, które mają swoją bogatą tradycję historyczną, jak i te, które są stosunkowo nowe, winny być objęte stałą troską duszpasterzy. To oczywiście pociąga za sobą duży wysiłek duszpasterzy, ale zapewne będzie on procentował w przyszłości i jest nieodzowny w dziele przekazu wiary. Trzeba starać się wykorzystać każdą możliwość przekazu wiary szczególnie dzieciom i młodzieży po to, by związać młode pokolenia z Kościołem. Konkretnie chodzi o promowanie takich ruchów i stowarzyszeń dla młodzieży jak: Ruch „Światło Życie”, Ruch Apostolstwa Młodzieży, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, szkolne koła „Caritas” i wiele innych. Dobrze byłoby szukać nowych sposobów dotarcia do młodzieży. Przykładowo, można przekształcić dotychczasowe spotkania z aktualnie bierzmowanymi w spotkania związane z przygotowaniem do życia w rodzinie. Byłoby to próbą stworzenia nowej, sensownej grupy duszpasterskiej.

Zachęcam też do ożywienia działalności Rady Duszpasterskiej, która ma być nie tylko formą pomocy w pracach materialnych, ale także winna stanowić ciało doradcze dla duszpasterstwa w parafii.Otoczmy troską rodziny w naszych parafiach. Niech one uformowane dbają o życie religijne domowników. Dużą pomocą może tu służyć gałąź rodzinna Ruchu Światło – Życie jaką jest Domowy Kościół

Odpowiadając na potrzebę chwili, wydaje się rzeczą bardzo potrzebną przygotowanie młodzieży i starszych do ewentualnych wyjazdów sezonowych poza granice Ojczyzny w poszukiwaniu pracy.
Pamiętajmy także o autoformacji duchowej duszpasterzy oraz o wsparciu kapłanów pracujących w naszych parafiach a także o modlitwie w intencji nowych powołań do kapłaństwa i do życia zakonnego. Tak wiele przecież zależy od świętości i gorliwości duszpasterskiej kapłanów.
Zachęcam do utrwalania ważniejszych wydarzeń z życia parafii przez prowadzenie kroniki parafialnej i innych ksiąg wymienionych przez normy synodu archidiecezjalnego. W prowadzeniu kroniki parafialnej pomóc mogą wierni świeccy, np. emerytowani nauczyciele, członkowie Akcji Katolickiej i innych ruchów czy stowarzyszeń.

Dziękuję za wszelką pracę duszpasterską i wszelkie inicjatywy, które doprowadziły w ostatnich latach do odrestaurowania pięknej świątyni parafialnej i do zagospodarowania jej otoczenia.
Księdzu Proboszczowi Janowi Mazurkowi oraz Księżom Wikariuszom Krzysztofowi Bisowi, ks. Tomaszowi Dziobowi, ks. Mariuszowi Michalskiemu, a także ks. dr Markowi Machale oraz ks. prałatowi Stanisławowi Zarychowi, dziękuję za wszelką pracę duszpasterską prowadząca ludzi do Pana Boga.

+ Adam Szal