Parafia pw. Świętej Trójcy w Przemyślu

Siostry zakonne

Print this pageEmail this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter

Siostry Benedyktynki

     Znalezione obrazy dla zapytania krzyz benedyktyńskiWspólnota SS. Benedyktynek jest wspólnotą monastyczną, wywodzącą się od św. Benedykta, a więc z przed 1500 lat. Święty Benedykt urodził się ok. 480 roku, a zmarł ok. 547 roku. Umierając pozostawił 12 klasztorów męskich i gałąź żeńską, której wg Tradycji, pierwszą Ksienią była bliźniacza siostra św. Scholastyka. Św. Benedykt zakładał klasztory – wspólnoty autonomiczne i takie pozostały. Jest twórcą życia monastycznego na Zachodzie Europy.

     Mnich, to człowiek “sam na sam z Bogiem” – człowiek szukający Boga. Szukający Go w murach klasztoru (monasterze), ciszy i milczeniu, modlitwie, pracy, utrudzeniu, we wspólnocie, spotkaniach z ludźmi, których Bóg stawia na jego drodze. I do takiego sposobu życia, który dyktuje nam Reguła, Siostry zobowiązują się ślubami. W odróżnieniu od wszystkich innych zakonów, gdzie ślubuje się tradycyjnie: czystość, ubóstwo, posłuszeństwo, formuła ślubów benedyktyńskich brzmi: “ślubuję stałość, nawrócenie obyczajów i posłuszeństwo według Reguły św. Benedykta.

     Ślub stałości – stabilitas in congregatione, czyli w tej samej wspólnocie. Wspólnota monastyczna lub raczej “rodzina monastyczna” – tak jest rozumiana. Ma ona bowiem charakter bardzo specyficzny. Narodziła się nie z krwi i ciała, lecz z woli Ducha Świętego. Dewizą określającą właśnie taką rodzinę monastyczną są słowa św. Piotra, które Św. Benedykt umieścił w Regule “Aby we wszystkim Bóg był uwielbiony”. To jest cel wszystkich dążeń wspólnoty, ten cel jest stały, nadający sens życiu monastycznemu. Stałość jest więc żywym włączeniem się w rodzinę, którą przyjmuje się taką jaka ona jest z jej historią, rzeczywistością, teraźniejszością i wszystkim co może przynieść jeszcze przyszłość. Tym samym siostry stają się współodpowiedzialne za wszelkie dobro i za wszelkie zło w tej rodzinie. Żyć we wspólnocie to znaczy dać się unieść strumieniom życia potężniejszego od własnego, gdyż scala ono życie wszystkich. Jest to prąd życia tryskający z woli Ducha Świętego, który chciał w Nim zanurzyć, by każda z sióstr mogła w ten sposób łatwiej zrealizować swoje osobiste oddanie Bogu.

     Nawrócenie obyczajów – jest to ciągły wysiłek w kierunku dobra, ciągłe szukanie Boga i wybieranie Boga poprzez Regułę, regulamin dnia i najdrobniejsze nawet przepisy, jest to życie radami ewangelicznymi – a więc życie w doskonałej czystości, posłuszeństwie i ubóstwie.

     Posłuszeństwo według Reguły – zawiera w sobie jakby trzy aspekty:
– posłuszeństwo Chrystusowi
– Opatowi
– Braciom

    Warunkiem realizacji tego głównego hasła życia we wspólnocie monastycznej jest uwielbienie Boga nade wszystko. Praktycznym wyrazem nieustannego szukania Jego chwały jest posłuszeństwo Chrystusowi i na wzór Chrystusa. Treścią życia monastycznego oprócz realizacji ślubów są jeszcze inne cechy duchowości takie jak:
– umiłowanie Boga w liturgii
– kontemplacja i czyn
– pokora jako droga do doskonałej miłości
– pokój benedyktyński

     Umiłowanie Boga w liturgii – prawdziwa i absolutna miłość do Chrystusa wyraża się zwłaszcza w modlitwie, która jest osią wokół której obraca się codzienna rzeczywistość i całe życie benedyktyńskie.

     W parafii pracuje jedna siostra zakrystianka .

Adres: Plac Konstytucji 3 Maja 8, tel. 16 670 38 95